Mümkün olduğu sıklıkta çeşitli yazılar yazıyorum. Bazen bir anımı anlatıyor, bazen de bir filmi ya da bir kitabı yorumluyorum. Kimi zaman da işime yaramış, faydalı bulduğum kodları, programları paylaşıyorum. Her şey de çok güzel gidiyor aslında. Fakat bazen içimden bir şeyler kuruyorum. İçimde büyüyor, çoşuyor. Keyif veriyor. Bir noktadan sora taşıyor, paylaşmak istiyorum. Paylaşıyorum da. Yazıyorum… 

İşte tam bu noktada da bazen pişman oluyorum. “Keşke yazmasaydım.” “Ah, çok aptalca olmuş!” Bazılarından utanıp çekiniyorum da sanki biraz. Neden hiç bilmiyorum… Ama oluyor bu. Garip hissediyorum. Üstelik öyle bir şey ki; bir kere yazdığım beni tatmin etmezse onlarca kişi yorum yazıp “çok güzel olmuş” dese bile fark etmiyor benim için, sevmiyorum..

Bu kadar…

PC World‘de doğan bir ihtiyaç sonucu yazdığım minik, salak ama yerinde işe yarar bir PHP fonksyonu bu. Yaptığı şey bir array’ı (dizi değişken) çalkalayarak (shuffle) değerlerin yerlerini değiştirmek. Çok eğlenceli aynı zamanda. Shake it baby! C’mon…

$tags=Array("simto alev", "sanalcafe.com", "NaturelGS", "pc world", "computerworld", "televidyon", "eblek pazar", "traş makinesi", "nintendo","karbonat", "sinema",  "blog", "kerpeten", "bamya");

 

function array_calkala($array)
{
  $max=count($array)-1;
  $sayilar = range(0, $max);
  srand((float)microtime() * 1000000);
  shuffle($sayilar);

  foreach ($sayilar as $sayi)
  {
    $sonuc[]=$array[$sayi];
  }

  return $sonuc;

}

$yeniArray=array_calkala($tags);

print_r($yeniArray);

Elimde olmayan sebeplerle sunucu bağlantısı kesildiği için 4 gün boyunca biricik sitem de kapalı kaldı. Ancak sorunu aştık. Muhtemelen de yakın zamanda yeni bir sunucuya taşınacağım. Düzenli yazmasam, yazdıklarım çoğu zaman kimseleri ilgilendirmese de buralarda her an bir şeyler yazabileceğim kendime ait bir mecranın varlığını bilmek dahi çok güzel…

Bu küçük bir mimleme oyunudur. Özgür‘ün blogunda gördüm. O da arkadaşı Handem’in blogunda görmüş. Hemen kitabı ve cümleyi yazıp kuralları kopyala yapıştır usulü iliştiriyorum.

Masamın üzerinde elimi uzatıp alabileceğim 3 kitap vardı. En kolay erişebileceğimi seçtim. Bu kitap ödünç olduğu için geri iade edilmek üzere hemen gözümün önünde duruyordu. Kitap: Murathan Mungan – Paranın Cinleri.
56. Sayfa yarım bir cümleyle başlıyordu. Onu es geçip saymaya başladığımda 5. cümle şuydu:

Bir gün ben de keşfedilecek miyim?

Kitabın hala bende kalmış olması, cümle, kitapla ilgili yazımın içeriği birleşince çok manidar da olmuş.

Evet, her oyunun olduğu gibi bunun da bazı kuralları var. Küçük ve oyuna eğlence katan kurallar. Buyrun:

* Kendinize en yakın kitabı alın.
* Sayfa 56yı açın. Beşinci cümleyi bulun.
* Cümleyi bu kurallar ile birlikte yayınlayın.
* En sevdiğiniz, en moda veya en entelektüel kitabı seçmeyin: en yakınınızdakini alın.