Sabah uyandıktan sonra, henüz yataktan çıkamadan gözümü yeni açtığımı sezmiş gibi telefon çaldı. (Garanti de aynı taktiği uyguluyor) Ekrana baktım, Private Number yazıyor. Açtım. Gerisini diyalog halinde aktarayım:
Parantez içindekiler yazıya dahildir. Diyalogun parçası değildir.
– Alo
– İyi günler. Ben bilmem kim..
– Hıı..
– Simto Alev’le görüşecektim.
– Benim.
– Ben Boyner Grup’tan arıyorum. Yeni bir sağlık hizme..bla bla. Vaktiniz var mı efendim?
– İlgilenmiyorum desem?
– Çok üzülürüz desem?
– Sürekli esemes de atıp rahatsız ediyorsunuz desem?
– Kehkehehehe (çok gevrek güldü)
– ..!?!..
– Bu hizmetten sadece özel yararlanacak. Siz de 4. sıradasınız. (Cümleyi net hatırlamıyorum ama çok özelim ben)
– Eveet? (‘Şimdi ilgileniyorum işte’ der gibi)
– Kekhkağaheha bu hizmeti anlatabilmem için birazcık vaktiniz var mı? (‘özelsin deyince nasıl atladı” gülüşü ile)
– Hayır, hiç yok gerçekten! (…)
– Peki. Biz daha sonra arayalım o halde. İyi günler.
– İyi günler
- Tekrar arayacağını söylediğini o uyku haliyle tekrar arayacağını fark edemedim. Ama olsun. Arasın. Yine aynını yapacağım.
- Garanti şu kredi kartını iptal ettikten 1-2 hafta sonra, aynı taktiği kullanıp bir kart daha çıkardı. Bunlar uyku düzenimi takip ediyor adeta.
- Diyalogda soru olmadığı halde soru işaretiyle biten cümleler, telefonda birer soruymuş gibi vurgulandı.